خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۷ - در جشن میلاد مولای متقیان و مدب محی السنن الحاج میرزا حسن شیرازی و ختم قصیده به نام ولی عصر صاحب الزمان عجل الله فرجه
مدایح
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جشن میلاد شهنشاه زمین و زمن استعید مولود خداوند جهان بوالحسن است
۲
روز عیش است بده ساقی از آن باده نابکه بتن توشن و بسر هوش و بخاطر فطن است
۳
مهربان ماه من ای آنکه مرا بزم طرباز رخ و زلف و لبت غیرت و رشک چمن است
۴
گو نباشد بچمن سرو و سمن، گلشن مناز قدو روی تو یک باغچه سرو و سمن است
صفحهٔ ۱ از ۳۳