خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دست عشق آمد گریبانم گرفتدست دیگر رشته جانم گرفت
۲
کش کشانم برد تا درگاه خویشدر دلم بنشست و ایمانم گرفت
۳
آفتاب روی لاشرقی اوشرق و غرب و طاق و ایوانم گرفت
۴
اول و آخر ندیدم غیر اوظاهر و باطن چو یکسانم گرفت
صفحهٔ ۱ از ۳