خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۱۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عدم ضد وجود آمد به بینیدبنوری عکس بود آمد به بینید
۲
از این دریای پرآتش که آهستتعین ها چو دود آمد به بینید
۳
چو شاهد روی خود بنمود از غیبکنون وقت شهود آمد به بینید
۴
چو آدم علت غائی است پیششملایک در سجود آمد به بینید
صفحهٔ ۱ از ۴