خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۱۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بط حرصم بمرد و بلبلان شدخروس شهوتم باز جنان شد
۲
ز زاغ امنیت در خوف بودمبِکُشتم زاغ و خوفم در امان شد
۳
پر از طاوس مال و جاه کندمچو عیسی جان من بر آسمان شد
۴
بدانکه چارمرغ این چار طبع استکه اندر چار طبع ارکان عیان شد
صفحهٔ ۱ از ۴