خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۱۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بفضل صانع کون فیکون شدم موجودوجود یافت بیک امر عابد معبود
۲
بشکر آنکه خدا شد مصور آدمسری نهاد ملک پیش آدم او بسجود
۳
بطاق ابروی آنماه جلوه ها کردمکه او ز غیب هویت نمود رخ بشهود
۴
کنون ز شهد و شکر می شویم شیرین کامکه غیر حضرت او نیست شاهد و مشهود
صفحهٔ ۱ از ۲