خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۱۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما چو داریم بسرو قد دلدار طمعبلبل از حضرت ما کرد بگلزار طمع
۲
دل هر ذره که داریم بصد دلبازیدارد از طلعت خورشید تو انوار طمع
۳
من دیوانه بیدل که ندارم زر و سیمکرده ام از لب جان بخش تو صد بار طمع
۴
زاهد اندر هوس لعل لب میگونتکرده از صومعه ها باده خمار طمع
صفحهٔ ۱ از ۲