خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۱۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم خود جان جان شد باده صافخدا شد ساقی جانها بانصاف
۲
لبالب میدهد جام طهوراسقیهم ربهم خود کرد اوصاف
۳
ملک میشد برای نقد جانهانیابی قلب ایدل پیش صراف
۴
بدور نقطه چشم تو راه استنمی بینی همه پرگار بر ناف
صفحهٔ ۱ از ۲