خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۱۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش بخواب دیده ام حضرت شحنة النجفگفت بدان تو نفس خود تا برسی بمن عرف
۲
شمع صفت بسوختی شب همه شب برای حقبهر چه کرده ای بگو عمر شریف خود تلف
۳
هست غذای روح تو ذکر خدا میان جانچون حیوان چه می دوی درپی خوردن علف
۴
ایمن اگر شود دلت از سگ نفس بدسیرلطف خدا بگویدت پیش بیا و لاتخف
صفحهٔ ۱ از ۲