خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۱۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حیدر آسا جان کافر کیش در روز مصافذوالفقار روح را ایدل برآور از غلاف
۲
همچو کرم پیله بر خود می تنی از حرص و آزعنکبوتی نیستی در خانه دنیا مباف
۳
باده صافی بنوش ای ساقیان صاف بینتا شود آئینه دل از کدورت صاف صاف
۴
آفتاب روی ساقی بین که جام می بکفهمچو خورشید است گرد بزم مستان در طواف
صفحهٔ ۱ از ۲