خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۱۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روحم از عالم امر است و تن از عالم حقجان ز لاهوت بود جسم ز ناسوت الحق
۲
نکند درک حدیث من مجنون عاقلزانکه باشد سخن سر معانی مطلق
۳
جان چو نوح است ز طوفان بدن گریه کنانهست در بحر حقیقت دل پرخون زورق
۴
همه ذرات چو منصور اناالحق گویندگرچه حلاج تو از گوش برآری زیبق
صفحهٔ ۱ از ۲