خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۱۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زمین وانجم و خورشید و ماه تا افلاکبراق شاهد لولاک بسته بر فتراک
۲
شنو حدیث محمد رایت و ربی گفتخدای را بجز او هیچکس نکرد ادراک
۳
بشکل اعور دجال کور شد ابلیسچه زد بدیده شیطان رسول رمح سماک
۴
وجود داد خداوند هر چه موجودندز نور ظاهر لولاک و خطه افلاک
صفحهٔ ۱ از ۳