خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۱۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نظر دارد بسوی ما شه عیار تنها یکنمود از هر طرف روئی بصد اظهار تنها یک
۲
بروز او آفتاب است و بشب چونماه میتابدهمه ذرات می بینند او رخسار تنها یک
۳
حدیث ما سوالله را نمی گوید بدرویشانهمه توحید میگویند آن رخسار تنها یک
۴
شدیم از باده لعلش همه مست از می وحدتز لب می میدهد جانرا بت عیار تنها یک
صفحهٔ ۱ از ۲