خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۱۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حله حور بود فصل بهاران کپنکچتر درویش بود موسم باران کپنک
۲
پادشاهان جهان جمله نمد می پوشندگرچه پوشند ز عشق تو گدایان کپنک
۳
گر نشد حلقه بگوش در درویش به صدقاز چه پوشید بگو شاه سواران کپنک
۴
چون بزنا رد و زلف تو میان دربنددخرقه فقر بود در بر مردان کپنک
صفحهٔ ۱ از ۵