خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۲۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آفتاب منی و ماه همهچشم و زلفت شب سیاه همه
۲
علم و ادراک را بتوره نیستتو نمائی به لطف راه همه
۳
ناله می گویدم ببانگ بلندکه توئی در میان آه همه
۴
هو غنی و انتم الفقراءماگدائیم و او است شاه همه
صفحهٔ ۱ از ۲