خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۲۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر تو باد ای جان که دل داری نگاههیچ نگذاری زور دلا اله
۲
غیر او خود نیست موجودی دگرگر بچشم خود کنی بر حق نگاه
۳
گر همی خواهی وصال جاوداناز خدا جز وصل او چیزی مخواه
۴
همچو شمعی باش شب ها تا بروزدر میان سوز و اشک و دود و آه
صفحهٔ ۱ از ۲