خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۲۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آشکارا و نهان ماتوئیجان جان و جسم جان ما توئی
۲
از قدم تا فرق می بینم تو راچشم بینا و زبان ما توئی
۳
همچو طفلان در کنارت بیقرارشیر ما در آب و نان ما توئی
۴
بلبل روحم همی گوید بلندباغ و سرو گلعذار ما توئی
صفحهٔ ۱ از ۲