خلوتی با کوهی
شمارهٔ ۲۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی چو آفتاب و مه داریزلف و خال چو شب سیه داری
۲
می بری صد هزار دل هر دمچه شود گر یکی نگهداری
۳
چون تو سلطان کشور حسنیهمه آفاق را سپه داری
۴
در زنخدان خویش ای دلبریوسف روح را بچه داری
صفحهٔ ۱ از ۲