خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برده ای خوابم ز چشم نیمخواببرده ای تابم ز زلف پر ز تاب
۲
زلف مشکین بر رخت باشد نقابیا نهان است آفتاب اندر سحاب
۳
کی کندصورتگری نقاش چینگر تو از عارض براندازی نقاب
۴
مرغ دل در چنگ زلفت شد اسیرهمچو گنجشکی به چنگال عقاب
صفحهٔ ۱ از ۳