خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شدآن پری به جلوه و ناگاه روببستدیوانه ام نمودوبه زنجیر موببست
۲
بس گفتگوز نقطه موهوم داشتیمبر ما به یک کلام ره گفتگو ببست
۳
از زلف وچشم وخال وخط آنشوخ دلفریبرا دل مرا زد وازچارسو ببست
۴
دور از توخواستم خورم از می پیاله ایچون یخ فسرده گشت ومرا درگلو ببست
صفحهٔ ۱ از ۲