خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلبر ما نه همی طره پر خم با اوستهر چه حسن است در آفاق مسلم با اوست
۲
مشمر ای دل صفت حسن که دارد همه رامهربانی بود وبس که همی کم با اوست
۳
همه بیمار از آنیم که یار است طبیبهمه مجروح دلانیم که مرهم با اوست
۴
چشمت از مژه اگر لشکر توران دارددل ما فتح کندشوکت رستم با اوست
صفحهٔ ۱ از ۲