خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم ما را نور از دیدار توستجان ما را شور از گفتار توست
۲
هر که منظور تو شد منصور شدوآنکه منصور توشد بردار توست
۳
شهرت حسن تو شد از عشق ماعشق ما راگرمی از دیدار توست
۴
مغز ما پیوسته سال وماه عمردرزکام از زلف عنبر بار توست
صفحهٔ ۱ از ۳