خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مشکی عجب ز گیسو آن ترک ماه رو داشتمن درختن ندیدم مشکی که چین اوداشت
۲
نه پا شناسم از سر نه خیر دانم از شردرحیرتم که ساقی امشب چه درسبوداشت
۳
دیوانه کرد وبنمود دل را به زلف زنجیردل هم به دل همین را پیوسته آرزو داشت
۴
دیشب ز عشق آن ماه خوابم نبرد تا روزدل با من از فراقش از بس که گفتگو داشت
صفحهٔ ۱ از ۳