خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۱۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه سان از رخ دهم نسبت به ماهتتوهستی گل چرا خوانم گیاهت
۲
به عالم چون تو نبود خوبروییخدا از چشم بد دارد نگاهت
۳
توشاه کشور حسنی و باشدصف برگشته مژگانت سپاهت
۴
اگر سروی چه می باشد قبایتوگر ماهی چه می باشد کلاهت
صفحهٔ ۱ از ۲