خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۱۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن پری دیوانه ام اول ز روی خویش کردآخرم آورد و زنجیرم به موی خویش کرد
۲
حاجتم بر مشک وعنبر نیست دیگر ز آنکه اوبی نیاز از عنبر ومشکم ز بوی خویش کرد
۳
در وجود جوهر فرد اشتباهی داشتمثابتش یار از دهان و گفتگوی خویش کرد
۴
واعظ از خلد برین کم گو حکایت ز آنکه دوستبی نیازم از بهشت از خاک کوی خویش کرد
صفحهٔ ۱ از ۲