خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۱۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخنه ها از مژه آن ترک در ایمانم کردچه بگویم که چه کاری به دل و جانم کرد
۲
عزم کرده است همانا که کندتعمیرمورنه از ریشه سبب چیست که ویرانم کرد
۳
نه من از گردش ایام پریشان شده امکه پریشانی زلف تو پریشانم کرد
۴
یوسف از دست تومیکرد شکایت که مراگاه در چاه و گهی خسته زندانم کرد
صفحهٔ ۱ از ۲