خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۱۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قدم از ابرویت آخر چو کمان خواهدشددر ازل هرچه مقدر شده آن خواهد شد
۲
به سر کوی خود ای دوست مرا راهی دهکه هر آنکس رسد آنجا به امان خواهد شد
۳
کشی ار شانه به گیسو به ره باد صباخاک شیراز همه عنبر وبان خواهد شد
۴
از دولب قیمت یک بوسه کنی گر صدجانبرتو زاین داد وستد باز زیان خواهد شد
صفحهٔ ۱ از ۳