خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۱۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز ازل چو دلبر ما به خیال دلبری شددل ما هم ازخیال قد اوصنوبری شد
۲
همه ما مگر نبودیم به هم انیس وهمدمچه شداینکه او پری گشت وچنین ز ما بری شد
۳
دل ودین قرار و صبر وخردی که داشتم منهمه ازکفم برون زآن بت بهتر از پری شد
۴
مه من تبارک الله نشده دو هفت سالکه چو ماه نخشبی گشته چو سرو کشمری شد
صفحهٔ ۱ از ۲