خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۱۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر ناله ای که بربط وطنبور می کندپیغام دلبری است که مذکور می کند
۲
گوید که گر شوی توچوبهرام گورگیرناگه شکار عاقبت گور میکند
۳
مستان بر اینکه باده دهد نشئه هوشیارداندکه هر چه می کندانگور می کند
۴
عاشق مگر چه دیده که اسرار عشق راچون اسم اعظم از همه مستور می کند
صفحهٔ ۱ از ۳