خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۲۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چنگ این همه در طره طرار میندازدر چنبر این مار سیه چنگ مینداز
۲
بردی دلم از بر ز برم نیز ببر جانجانا به میان دل وجان جنگ مینداز
۳
درمجلس ما شیشه وجام و می ناب استای چرخ ستم پیشه دگر سنگ مینداز
۴
رانی چو زایوان بدهم جا بر درباندورم ز بر خویش به فرسنگ مینداز
صفحهٔ ۱ از ۲