خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۲۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر دلم خورده تیر مژگانشنبرم جان ز زخم پیکانش
۲
خویش را یوسف افکند در چاهگر ببیند چه زنخدانش
۳
خوار گردد به چشم بلبل گلگذر افتد اگر به بستانش
۴
کرده ثابت که هست جوهر فردوز دهانش شده است برهانش
صفحهٔ ۱ از ۳