خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۲۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پروانه را که داده تعلق به نور شمعاو را که رهنما است به بزم حضور شمع
۲
در حیرتم بدو که بیاموخت درس عشقکز جان و دل چنین شده عاشق به نور شمع
۳
هوش و خرد مرا پرد از سر ز کار عشقپروانه پر زند چو به نزدیک و دور شمع
۴
پروانه را مگر ارنی بر زبان گذشتکاین سان بسوخت بال و پر او به طور شمع
صفحهٔ ۱ از ۲