خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۲۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یا مشو ازدردعشق ای دل علیلیاکه در پیش طبیبی برد دخیل
۲
یا مده خود را به دست دلبرانیا فنا کن خویش را بی قال وقیل
۳
روبه حرف من مگو چون وچراپندمن بشنو مجو از من دلیل
۴
هر کهرا باشد میانی همچو مویا بوداو را جمالی بس جمیل
صفحهٔ ۱ از ۳