خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۲۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قسم به موی تو یعنی به سوره واللیلکه جز تو با کس دیگر دلم ندارد میل
۲
حکایتی است ز روی توسوره والشمسکنایتی است زموی تو آیه واللیل
۳
نه آگه است که من مبتلا به هجر توامکه گوید اینهمه زاهد حدیث دوزخ وویل
۴
گهی که چشم من اندر فراق با رد اشکعجب مدار کند شهر را اگر از جا سیل
صفحهٔ ۱ از ۲