خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۲۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کشدم بی تو بر بهشت ار میلجای بادا به دوزخم در ویل
۲
وصف روی تو سورهٔ والشمسشرح موی تو آیهٔ واللیل
۳
راه دارد دلار به دل ز چه روهیچ با ما دلت ندارد میل
۴
بس که گریم ز دوریت نه عجبشهر ویران شود اگر از سیل
صفحهٔ ۱ از ۲