خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۳۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به چین زلفت ار مشک ختا گفتم خطا گفتمتورا مه گفتم ار مه را سها گفتم خطا گفتم
۲
اگر قد تورا سرو سهی خواندم غلط خواندموگر خد تو را ماه سما گفتم خطا گفتم
۳
تو را گر سست عهد وسخت دل گفتم مرنج از منندانستم غلط کردم خطا گفتم خطا گفتم
۴
نگویدجز به جانان شرح حال خویشتن عاشقمن ار راز دل خود با صبا گفتم خطا گفتم
صفحهٔ ۱ از ۲