خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۳۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر بداگر خوبم از دوستانماگر گل اگر خارم از بوستانم
۲
دلش خواست باشم چنین این چنینماگر گفت گردم چنان آنچنانم
۳
به هرجا که بدهدنشانم نشینمبه هر سو که گوید روان شو روانم
۴
اگر گفت شوگوشوم در برش گووگر گفت شوصولجان صولجانم
صفحهٔ ۱ از ۳