خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۳۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا گدای درتوام شاهمشاه را رشک آید از جاهم
۲
مهر وماهم مطیع فرمانندحرکتشان بود به دلخواهم
۳
بی خبر گرچه از خودم لیکناز بدونیک دهر آگاهم
۴
من خلیل نشسته درآذریوسف اوفتاده درچاهم
صفحهٔ ۱ از ۳