خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۳۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
توسلیمانی وما مورتوایملیک شیریم چومنظور توایم
۲
غائب از چشمی و حاضر به خیالتو مپندار که ما دور توایم
۳
چه غم از فتنه چشمت شب وروزکه گرفتار شر و شور توایم
۴
توگر از تندی خو زنبوریما به پیش تو چو انگورتوایم
صفحهٔ ۱ از ۲