خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۳۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما اگر خاریم اگر گل از گلستان توایمما اگر نیکیم اگر بد در شبستان توایم
۲
نه زجور چرخ می نالیم ونه از دست بختزآنکه آشفته دل از زلف پریشان توایم
۳
دل پریشان تر ز مشکین طره طرار توبخت برگشته تر ازبرگشته مژگان توایم
۴
تیر اگر آری به کف گردیم تیرت را هدفپتک اگر گیری به زیر پتک سندان توایم
صفحهٔ ۱ از ۲