خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۳۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما کجا کی عاشق دلخسته ایمعشق را برخود به تهمت بسته ایم
۲
از غم بی آلتی افسرده ایمحاش لله کی کجا وارسته ایم
۳
اینکه پروازی نمی بینی زماهمچو مرغ بال وپر بشکسته ایم
۴
اینکه جولائی نمی آریم مازیر بار محنت وغم خسته ایم
صفحهٔ ۱ از ۲