خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۳۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گوئیم عاشقیم وز هجرت نمرده ایمگویا هنوز بهره ز عشقت نبرده ایم
۲
امروز در زمانه منجم چوما مجوشب تا سحر ز بس همی اختر شمرده ایم
۳
شرحی ز شوق وصل تونتوان بیان نموداز دردهجر بسکه غمین وفسرده ایم
۴
عشق تو نقش بست چوما را به لوح دلاز لوح دل علایق هستی سترده ایم
صفحهٔ ۱ از ۲