خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۳۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما به یاد آن پری دیوانه ایمخلق پندارند ما فرزانه ایم
۲
تا به جانان آشنا گردیم مااز همه اهل جهان بیگانه ایم
۳
مرد و زن ما را نصیح گوولیما به کار عاشقی مردانه ایم
۴
طایر آسا پیش زلف وخال دوستمبتلای دام بهر دانه ایم
صفحهٔ ۱ از ۳