خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۳۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما روز ازل عاشق رخسار توبودیمآشفته تر از طره طرار تو بودیم
۲
زآن پیش که زلف تو شوددام دل مااز دانه خال توگرفتار تو بودیم
۳
هستیم خبردار ز هر کار تو ای یارشب تا به سحر در پس دیوار توبودیم
۴
دانی به وجودآمده ایم ازعدم از چهاز بسکه همی طالب دیدار تو بودیم
صفحهٔ ۱ از ۳