خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۳۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز سوز عشق تودرسینه آتشی داریمدر آتشیم وعجب حالت خوشی داریم
۲
شودنصیب دل ما هر آن بلا که رسددل شکسته زار بلاکشی داریم
۳
ز چشمهای توما را دلی بود بیمارز طره های توحال مشوشی داریم
۴
گرفته نقش خیال رخ تو دردل مابیا که منزل خاص منقشی داریم
صفحهٔ ۱ از ۲