خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۳۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشمه حیوان من شد لب جانان منشد لب جانان من چشمه حیوان من
۲
شد رخ جانان من شمع شبستان منشمع شبستان من شد رخ جانان من
۳
برد دل وجان من از نگهی چشم تواز نگهی چشم تو برد دل و جان من
۴
سنبل وریحان من گشت خط وزلف توگشت خط وزلف تو سنبل و ریحان من
صفحهٔ ۱ از ۲