خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۳۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر صفائی که دارد آن مه روهست من را چون هستیم هست او
۲
هرکه همرنگ یار نیست بلینیست عشقش به غیر رنگ وبو
۳
من وآن شوخ هردو خم داریممن قد از غم و آن صنم ابرو
۴
هر دو آشفته و پریشانیممن زمسکین دل او زمشکین مو
صفحهٔ ۱ از ۳