خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۳۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کس افتد به خیال من وتوخون کندگریه به حال من وتو
۲
چون من از عشق توو چون تو به حسننیست در شهر مثال من وتو
۳
به تو خون من ومی از کف توباد این هر دو حلال من وتو
۴
فرودین تو و دیماه من استشب و روز ومه و سال من وتو
صفحهٔ ۱ از ۲