خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۳۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای قدم خم گشته تر ز ابروی تووی دلم آشفته تر از موی تو
۲
معنی ز والقلم را یافتمچون بدیدم بینی وابروی تو
۳
آیه واللیل باشد بخت منسوره والشمس آمد روی تو
۴
خون به دل ماه از رخ نیکوی تو استیا به گل سرو از قد دلجوی تو
صفحهٔ ۱ از ۴