خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۴۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دوست که ترک دوستان کردیتاچندبه کام دشمنان گردی
۲
ازما ز چه بی گنه برنجیدیآخر ز چه بی سبب بیازردی
۳
هرگز لطفی به ما نفرمودیگاهی یادی ز ما نیاوردی
۴
از طره وخال خودپی صیدمافشاندی دانه دام گستردی
صفحهٔ ۱ از ۳