خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۴۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیوانه ام ای شوخ پری وار توکردیآشفته ام از طره طرار توکردی
۲
من نقطه قطب وسط دایره بودمسرگشته ام از عشق چو پرکار تو کردی
۳
غارتگر دل ای مه طرار توگشتیتاراج خرد ای بت عیار توکردی
۴
و آن مصحف وتسبیح مرا ای بت ترسااز زلف ورخ خودبت وزنار تو کردی
صفحهٔ ۱ از ۳